การประเมินพื้นที่เสี่ยงภาวะแห้งแล้ง

ปกติแล้วสภาวะการเกิดความแห้งแล้งจะค่อยเป็นค่อยไป และปรากฏชัดเจนขึ้นเป็นพื้นที่กว้างได้แต่ว่าขอบเขตของการเกิดจะเห็นได้ไม่เด่นชัดเท่ากับปรากฏการณ์น้ำท่วม การเกิดความแห้งแล้งเป็นการกระจายในเชิงพื้นที่ ดังนั้น ความแห้งแล้งจึงเกิดจากหลายปัจจัยและเกี่ยวพันกับปัจจัยแวดล้อมที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ การแสดงความต่างระดับกันของความแห้งแล้งไม่ง่ายเหมือนกรณีน้ำท่วมที่สามารถระบุเป็นค่าไบนารีได้ คือ ท่วม กับ ไม่ท่วม แต่ความแห้งแล้งจะมีการแบ่งระดับได้มากกว่าแต่เป็นเส้นแบ่งที่แปรปรวน ความแห้งแล้งหากเกิดจนก่อให้เกิดความเสียหายก็จะถือเป็นภัยแล้ง (drought hazard) เมื่อพิจารณาตามผลกระกระทบสามารถจำแนกความแห้งแล้งได้เป็น 4 ประเภท คือ ความแห้งแล้งทางอุตุนิยมวิทยา ความแห้งแล้งทางเกษตรกรรม ความแห้งแล้งทางอุทกวิทยา ความแห้งแล้งทางเศรษฐกิจและสังคม ปัจจุบันการติดตามและประเมินสภาวะความแห้งแล้งได้มีการพัฒนาไปมาก ส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับการเท่าทันสถานการณ์เพื่อการรับมือ และมักเป็นการรองรับภาพรวมความแห้งแล้งหลาย ๆ ประเภท จากความต้องการพยากรณ์ให้มีความรวดเร็วและความถูกต้องในระดับที่เพียงพอต่อการรับมือกับสถานการณ์ภัยแล้ง หลายประเทศได้ใช้การวิเคราะห์หาดัชนีที่ไม่จำเป็นต้องมีการเก็บวัดข้อมูลในพื้นที่มากนัก ดังนั้นการใช้ข้อมูลปริมาณน้ำฝนร่วมกับการใช้ดัชนีข้อมูลภาพจากดาวเทียมจึงเป็นที่นิยมกันมาก สำหรับประเทศไทยมีความพยายามที่จะติดตามความแห้งแล้งของประเทศโดยหน่วยงานหลัก